JAROCIN 93

SPRAWA POBICIA KRZYSZTOFA MILLERA

Sprawa pobicia Krzysztofa Millera, fotoreportera „Gazety Wyborczej”

Występ punkowego zespołu SMAR SW 6 sierpnia 1993 r. zakończył się jedną z większych zadym w historii festiwalu. Dokumentowali ją akredytowani tam fotoreporterzy. Ktoś z ochrony rzucił hasło: „zabierać filmy”. Krzysztof Miller, fotoreporter „Gazety Wyborczej”, uwiecznił, jak ochroniarze dopadli fotoreportera „Rzeczpospolitej”, ciągnęli go za włosy i kazali oddać film. Wtedy sam został zaatakowany. Doskoczyło do niego co najmniej dwóch osiłków z drewnianymi pałami, jeden uderzył go w głowę. Krzysztof stracił przytomność. Całe zdarzenie uwiecznił z kolei fotoreporter „Super Expressu”.

W listopadzie 1993 jarocińska prokuratura umorzyła śledztwo, bo „nikt nie potrafił podać danych personalnych bijącej osoby”, mimo że wcześniej „Wyborcza” opublikowała zdjęcie ze sceny bicia Krzysztofa. Poza tym jeden ze zidentyfikowanych wówczas napastników twierdził, iż zna widocznego na fotografii chłopaka, który bił Krzysztofa. W żaden sposób jednak nie mógł przypomnieć sobie jego nazwiska.

W grudniu 1993 r. Prokuratura Wojewódzka w Kaliszu uchyliła umorzone przez Prokuraturę Rejonową w Jarocinie postępowanie. Poleciła jej ustalenie listy ochroniarzy firmy „Argus” i wypożyczenie od TAI filmu z zadymy. Właśnie dzięki temu filmowi ustalono numer identyfikacyjny ochroniarza.

W czasie konfrontacji Miller rozpoznał wśród 16 osób podejrzanego, który potwierdził, że to on jest widoczny na zdjęciu. Przyznał też, że brał udział w zdarzeniu.

W marcu 1994 roku, po siedmiomiesięcznym śledztwie, Prokuratura Rejonowa w Jarocinie przedstawiła w końcu zarzuty w tej sprawie. Piotrowi L., uczniowi maturalnej klasy jednego z warszawskich techników, będącemu w trakcie festiwalu ochroniarzem, zarzucono „spowodowanie uszkodzeń ciała” Krzysztofa Millera, zniszczenie jego aparatu i uniemożliwienie mu wykonywania zdjęć. Oskarżony, późniejszy student politechniki, też rozpoznał się na zdjęciu. Przyznał się tylko do udziału w zajściu, ale nie do uderzenia fotoreportera. Oskarżono także Andrzeja Sz., drugiego z ochroniarzy.

14 kwietnia 1995 r. sąd w Jarocinie skazał Piotra L. na 1,5 roku więzienia z zawieszeniem na dwa lata. Wyrok został jednak uchylony, ponieważ prokuratura i sąd w Jarocinie źle zakwalifikowały zarzucane Piotrowi L. przestępstwo. Nie uwzględniły, że oskarżony naruszył prawo prasowe. W związku z powyższym w marcu 2000 roku rozpoczęła się kolejna odsłona tego sądowego serialu.

Oskarżony Piotr L. (stoi). Fot. „Rzeczpospolita”, 3.12.1999.

W kwietniu 2000 Piotr L. skazany został na dwa lata z zawieszeniem na trzy lata za udział w pobiciu za pomocą niebezpiecznego narzędzia (drewnianej pały) oraz zniszczenie aparatów fotograficznych i zmuszenie przemocą Millera do „zaniechania opublikowania materiału prasowego”. Wydając łagodny wyrok, sąd wziął pod uwagę nienaganną opinię 26-letniego oskarżonego, który założył rodzinę i kończy studia na Politechnice Warszawskiej.

Sędzia, uzasadniając wyrok, mówił o roli fotoreporterów, nawiązując do łacińskiej sentencji: „Słowa ulatują, to, co napisane, pozostaje”. „Oni [fotoreporterzy] są na pierwszej linii po to, żeby słowo dziennikarskie potwierdzić. Zdjęcia potrafią też oskarżać”. W tej sprawie, zdaniem sądu, oskarżały Piotra L., ale też organizatorów imprezy w Jarocinie, bo „ze zdjęć wynika, kto był stroną atakującą. Nieosądzonymi oskarżonymi są organizatorzy festiwalu” — powiedział sędzia.

Miller, marzec 1994: „Większa jest wina po stronie policji, która biernie się przyglądała całej zadymie. Nie chciałbym, żeby ten chłopak poszedł siedzieć, tylko żeby na przyszłość fotoreporterzy nie byli bici w takich sytuacjach jak Jarocin czy ostatnio przylot Żyrynowskiego”.

(D. — na podstawie materiałów prasowych; aktualizacja: 7.05.2000)