JAROCIN

Nasienie Trzeciaka

Pieniądze zaoszczedzone przez lata znoju w zawodzie Artysty Trzeciak obraca na zakup sprzętu wideo i podejmuje heroiczny wysiłek zrefundowania poniesionych kosztów realizując - według zapowiedzi prasowej "film dokumentalny - reportaż z tegorocznego Festiwalu Rockowego w Jarocinie".

Nie dziwie się chlopskiej roztropnosci Trzeciaka, temu ze zbiorowym bohaterem swego reportażu uczynił festiwalowa młodzież. Gdziez debiutujacy dokumentalista powinien przyłożyć cierpliwe oko kamery, by znaleźć temat bulwersujacy telewidza? Nieznany lad festiwalu rockowego odkrywali już przed nim socjologowie piszący prace doktorskie, zurnalisci wypelniajacy sensacyjnymi artykułami szpalty prasy popoludniowej i funkcjonariusze służb wykuwajacy lepsze jutro w swych raportach. Dziś nadszedł czas Trzeciaka.

Niestety, "Diabelskie nasienie" nie wychodzi poza smutny stereotyp. Przyciezka reka zmontowano przypadkowe migawki sprzed estrady, z dworca, rynku i pola namiotowego. Jarocin w filmie Trzeciaka przypomina jaselka: jeśli punk to z czubem, jeśli ksiądz to dobroduszny altruista, jeśli redaktor to zagubiony naiwniak. Motywem przewodnim filmu i najistotniejszym jego składnikiem jest poglebiony komentarz zza kadru przeczytany przez przestraszonego Trzeciaka, który nie wychodzi poza swój rustykalny image. Równo, jak uderzenia cepem, spadają na widza groteskowe wyliczanki kolorów sznurowadel używanych przez skinow wymieszane z opisami inicjacyjnych obrzędów punkow.

Tekst, który w katuszach próbuje przeczytać Trzeciak, przypomina wydane w połowie lat 80. sekretne instrukcje dla milicyjnych patroli pt. "Jak rozpoznać w tłumie ludzkich istot przedstawicieli młodzieżowych subkultur". W przewijajacej się przed kamera galerii typów zabrakło opisanego ze szczegółami skina. Te postać rezerwuje dla siebie zapewne Aktor Trzeciak w pelnometrazowej wersji swego dokumentu pt. "Plugawe dzieci szatana".

Komu prezentuje reportaż Trzeciaka telewizja emitujac to dzieło pol godziny przed północą? Dziatwa spragniona wizerunku Jarocina o tej porze albo krzepi snem swe wyczerpane szkoła ciała i umysły, albo też olewajac TV wykoleja się gdzieś skutecznie.

Gromadka zaciekawionych rodziców, którzy zaufali przymiotnikowi "dokumentalny" w zapowiedzi filmu po obejrzeniu tego cacka nie zasnie już do świtu. Zaś rano rodzice zatruja swej latorosli krzepka atmosferę wymarszu do szkoły rozmowa o pryncypiach, czyli jak nie może się młody człowiek ubierać i strzyc, jakiej słuchać muzyki i z kim nie wolno mu się spotykać. A wszystko to, by własne dziecie nie stało się podobne do tych odrazajacych barbarzyńców sugestywnie opisanych przez Trzeciaka.

W reportażu "Diabelskie nasienie" młodzież zjezdzajaca do Jarocina to kolonia karaluchow, które entomolog Trzeciak podzielił na grupy według zabarwienia pancerzykow i długości szczypiec.

Twórca Trzeciak ma święte prawo, by we własnej firmie za własne pieniądze kręcić każdy film, o jakim sobie zamarzy. Może to być nawet fabularyzowana analiza własnego palca u nogi rozpisana na głosy członków rodziny Reżysera. Wtedy jednak miejscem prezentacji Dzieła powinno być "Biennale Byłych Artystów Chlopskich" lub "The Trzeciak Family Film Festival" a nie telewizja państwowa, która wspolutrzymuje oplacajac abonament.

Pewna ciekawostka jest fakt, ze film krecony był w 1990 r., zaś w reklamie prasowej zapowiedziano "dokument z tegorocznego festiwalu". Albo więc Twórca Trzeciak potrzebuje 14 miesięcy, by zmontowac 20-minutowy film, albo redaktor odpowiedzialny za emisje przedstawił nam ten materiał jako ?Perle z lamusa?. Szkoda, ze bez odpowiedniego wprowadzenia.

W ostatnich zdaniach komentarza do swego filmu Trzeciak wzywa całe spoleczenstwo, by poddalo młodzież poglebionej analizie, zaś na sam koniec wyciąga asa z rękawa: najbardziej uprawnieni do tej analizy sa psychiatrzy, których i Panu, Panie Franciszku życzą

"Diabelskie nasienie". Rez. Franciszek Trzeciak. Prod. "Trzeciak Video", Program II, TVP 18 XI 91, 23:30

Grzegorz Brzozowicz, Maciej Chmiel, "Gazeta Wyborcza" nr 272 z 22.11.1991